Bella Melvina

19 augustus 13:21

Welcome to the Playground is tijdens het Preuvenement de plek op de Brink waar jongeren het programma verzorgen. In 2018 ontwikkelde het ICO daarom het concept ‘Welcome to the Playground’, een speelplaats waar Drentse jongeren op een laagdrempelige en voor hen aansprekende manier in aanraking komen met, of participeren in, kunst en cultuur. Eerdere edities organiseerde het ICO tijdens het Bevrijdingsfestival Drenthe en het zomerprogramma in de Gouverneurstuin. Een van de lokale talentvolle artiesten die tijdens het Welcome to the Playground haar opwachting maakt is de 16-jarige Isabelle Elzinga.

“Mijn artiestennaam is Bella Melvina, maar eigenlijk is dat ook gewoon mijn echte naam. Ik heet Isabella, maar iedereen noemt mijn Bella. Omdat mijn moeder half-Engels is heb ik als tweede naam Melvina gekregen. Als ik mijzelf moet omschrijven zou ik zeggen dat ik eigenwijs ben en elke dag verander. Dan deze stijl, dan weer andere stijl. Het maakt mij niet uit wat mensen daarvan vinden. Ik krijg ook vaak commentaar. Dat ik er niet uitzie, of dat ik raar ben. Daar hebben ze gelijk in. Ik ben ook raar en ik vind het fijn om raar te zijn. Het lijkt mij helemaal niet leuk om normaal te zijn.”

Gepest
“Ik maak een soort van slow easy listening muziek. Het liefst wil ik meer jazzmuziek maken. Dat vind ik de mooiste muziek en luister ik zelf ook veel. Ik kan geen noten lezen. Ik doe alles op gehoor. Toen ik 7 jaar was heb ik wel pianoles gehad maar daar ben ik vanaf gestuurd omdat ik niet luisterde en mijn eigen ding deed. Sinds vorig jaar ben ik meer serieus muziek gaan maken omdat ik het wat moeilijk met mijzelf had. Ik werd op school gepest en had het gevoel dat niemand mij kon helpen. In muziek kan ik mijn gevoel kwijt. Ik schrijf mijn eigen liedjes. De teksten zijn meestal vrij zwaar. In mijn lied ‘bright light’ geef ik woorden aan mijn depressieve gevoelens van destijds. Het pesten heeft mij harder gemaakt, en mij beter laten zien wie ik ben. Of ik boos op de pesters? Niet echt, maar sommigen gingen wel echt te ver. Ik ben hen op een bepaalde manier ook dankbaar omdat het mij gemaakt heeft tot wie ik nu ben. Ik schrijf de laatste tijd ook over liefde. Mijn lied ‘Love is an illusion’ bijvoorbeeld gaat over iemand waar ik heel lang verliefd op was.”

Gemotiveerd
“Ik heb net het vmbo afgerond, maar ga nog een jaar door om een niveau hoger te halen. Daarna wil ik graag naar de Herman Brood Academie of de Nederlandse Popacademie in Utrecht. Of wellicht toch naar de muziekopleiding aan het Noorderpoort in Groningen. Daar twijfel ik nog over. Omdat ik naar een muziekopleiding wil ben ik meer gemotiveerd om mijn best te doen op school. Vroeger deed ik niks en zat ik op school veel te kloten. Dat doe ik nog steeds wel, maar nu in combinatie met mijn best doen.”

Verhaal
“Ik zou het geweldig vinden om met muziek maken mijn geld te verdienen. Ik vind het mooi om op te treden en mensen te raken. Dat doe ik al. Ik krijg wel eens reactie dat mensen ontroerd zijn door mijn teksten. Alsof ik een verhaal vertel. Dat is ook zo. Ik wil een verhaal vertellen met mijn liedjes. Vaak een onduidelijk verhaal, maar ik vind het mooi als mensen hun eigen verhaal daarin vinden.”

“Ik begeleid mijzelf op piano, gitaar en ukelele. Het lijkt me wel leuk om er iemand bij te hebben. Of om een vriendje in de muziek te hebben en samen muziek maken en optreden. Soms sta ik met mijn bek vol tanden op het podium. Dan ben ik zenuwachtig en maak ik domme grappen, maar ik blijf wel altijd mijzelf.

Kunstbende
“Ik heb dit jaar meegedaan met de Kunstbende. Een vriendin van mijn vader dacht dat ik wel zou kunnen winnen. Ik wilde het wel proberen en heb mij daarom opgegeven. Puur voor de ervaring. Ik had niet verwacht dat ik zou winnen. Vlak voor de Drentse voorronde wilde ik afzeggen omdat ik niet zo lekker in mijn vel zat, maar mensen uit mijn omgeving pushten mij om toch te gaan. En toen won ik! Supercool! Ik had nog nooit iets gewonnen. Ik zag het helemaal niet aankomen en vond eigenlijk ook dat een ander meisje het meer verdiende om te winnen. De landelijke finale in Amsterdam eind juni was superleuk om mee te maken. Ik er veel van geleerd en leuke mensen ontmoet. Ik heb niet gewonnen. De jury vond het niet leuk dat ik een hoedje droeg en ze zeiden dat ik te warm was aangekleed. Ik vond hun maar saai. Ik denk dat ik volgend jaar wel weer mee ga doen, maar ik ga mij niet anders kleden. Ik maak geen muziek voor de jury maar voor mijzelf. Ik ga niet veranderen om te winnen.”