Reinout Hellenthal – Anders

18 september 13:04

Op woensdag 11 oktober gaat de film Anders van de Asser filmmaker Reinout Hellenthal in première in de Nieuwe Kolk. Anders is een korte film en gaat over Alex, een transgender en zijn worsteling met zijn identiteit.  Drenthe staat tijdens de eerste Regenboog cultuurweek (van 7 tot 14 oktober) stil bij de sociale acceptatie van lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transgenders. De provincie Drenthe trok 60 duizend euro uit voor de film en vroeg Hellenthal de film te maken.

Tekst en foto: Maurice Vos

De 14-jarige Alex is de beste maatjes met zijn toekomstige zwager Hendrik die bij hem en zijn ouders inwoont. Het is zijn veilige haven met wie hij kan stoeien in het bos, of een goed gesprek voeren. 

“Daar moest ik wel even over nadenken”, vertelt Hellenthal op zijn kantoor aan de Stationsstraat. “Ik had niet heel veel met het onderwerp. In mijn werk kom ik wel lesbo’s en homo’s tegen en daar heb ik nooit zo’n ding van gemaakt. Daarnaast was de vraag hoeveel vrijheid ik zou krijgen. Past deze film in het rijtje films die ik gemaakt heb. Het blijft tenslotte een opdrachtfilm. Ik wil een verhaal vertellen waar ik achter sta en wilde alle artistieke vrijheid hebben om deze film te maken. Ik vind het belangrijk om mensen bewust te maken hoe je met elkaar om kunt gaan.”

Dat het onderwerp LHBT-ers nog wel gevoelig ligt, daar liep Hellenthal tijdens de voorbereidingen tegenaan. “Voor een trouwscène zocht ik een oud kerkje, maar een kerk in Vries wilde daar niet aan meewerken.” De scene werd uiteindelijk opgenomen in kerk in Rolde die door de PKN wel beschikbaar werd gesteld. “Maar”, stelt Hellenthal, “Ik durf te wedden dat als kerken deze film zien ze deze graag willen gebruiken.”

Alex heeft het moeilijk om zich staande te houden in het plattelandse leven. Mensen kijken raar naar hem. Het is duidelijk dat hij met zichzelf aan het struggelen is. Maar wat is het toch?

“Het eerste idee was om een documentaire te maken, maar mijn hart ligt meer bij speelfilm. Bovendien kost een documentaire veel meer tijd om te maken.” Het werd dus een kort drama en de provincie stelde daarvoor 60.000,- beschikbaar. Om volledig op de inhoud te zitten huurde Hellenthal een co-producer in die alles regelt. “Ik wilde niet bezig zijn met figuranten en catering, maar wil vooral het verhaal goed vertellen. Aan het einde van de rit word ik daarop aangekeken.”

Het scenario voor de film werd geschreven door Paul Bontenbal. “Ik maak films die mensen bij de strot moeten grijpen. Als dat niet lukt is die 60.000 euro weggegooid geld, maar Paul heeft een top verhaal neergezet.”

“Anders gaat over tolerantie en acceptatie. De film zegt alleen wanneer accepteren we en wanneer tolereren we. Het is geen belerende film. Het is een film geworden die mensen raakt en aan het denken zet. Het is ook zeker geen ‘uit-de kast-kom’ film. Ik heb het breder getrokken. Het kan voor iedereen gelden. Ik heb ook een kleurtje en voelde me vroeger als geadopteerde jongen in Hoogeveen ook niet altijd geaccepteerd. Ik probeer de kijker vanuit het gevoel te laten kijken. Van binnen wil ieder mens gelukkig zijn en geaccepteerd worden.”

Als Hendrik en zijn zus aangeven dat ze het huis uitgaan om in de stad te wonen, leidt dit tot een turbulente dag waarbij de nasleep van een potje voetbal met een groep jongens tot een climax zal leiden. Alex zal laten inzien wie hij is.

Reinout Hellenthal is geboren in Indonesië en groeide op in Hoogeveen bij zijn adoptieouders. Na een tijdje op kamers in Ede te hebben gewoond omdat hij in Arnhem studeerde kwam de 38-jarige filmmaker terug naar het noorden. “Alweer bijna 20 jaar geleden. Dan ben je Assenaar toch?”, vraagt Hellenthal zich hardop af om zelf het antwoord te geven: “Ik voel me Assenaar. We hebben er wel eens over gedacht om richting Amsterdam te verhuizen, daar is de wereld voor tv en film., maar dat hebben we toch losgelaten. Mijn netwerk is groot genoeg om overal opdrachten vandaan te halen. Ik heb het niet nodig te verhuizen om ergens goed in te zijn.

Hellenthal begon zijn bedrijf Hellenthal Studio’s in 2008. “Ik heb heel lang commercieel werk gedaan op kantoor waar ik totaal niet gelukkig was. Na de mavo en de meao deed ik een managementopleiding. Daarin moest ik dingen regelen en dat is eigenlijk precies wat iemand doet die een film produceert. Het organisatorische heb ik daar geleerd. Op gebied van film ben ik wel autodidact. Om het vak te leren heb ik gefigureerd in Goede Tijden Slechte Tijden, Russen en een speelfilm over de treinkaping bij De Punt. Ik heb geprobeerd om voor de camera te staan, maar ik kwam er achter dat ik achter de camera staan leuker vond.”

Mijn hart ligt bij het film maken, dit vind ik het mooiste wat er is. Zover komen, geloof in jezelf. Je hebt talent gekregen om iets te doen. Bij mijzelf ontdekt dat ik het leuk vind om verhalen te vertellen en met deze film weer bewezen dat het mogelijk is. Ik ben blij dat ik deze zijsprong kan maken. Aan de ene kant ben ik ondernemer, maar ik ben ook kunstenaar. Commerciële opdrachten voer je uit om betaald te krijgen. De beperking is dat je doet wat de klant vraagt. Bij het maken van een film kan ik te kust en te keur mijn creativiteit meer vrij spel te geven. Het is meer een speeltuin, om het zo maar te zeggen, waarin ik mijn eigen verwachtingen probeer waar te maken en niet de verwachtingen van anderen.”

“Als filmmaker wil ik graag verhalen van achter de voordeur vertellen. Ik heb eerder films gemaakt over detentie (Uitzicht) en over laaggeletterdheid (Letter). Ik zal niet snel een comedy, horror of actiefilm maken.” Het meest interessant vind ik om een film te maken over iemand die ergens mee worstelt en die naar een ontknoping gaat waar de kijker door geraakt wordt. Zo’n filmmaker ben ik.”